فال

داداش گلم صابر:

کتاب حافظ رو برداشتم

نیت کردم

به شاخه نبات قسمش دادم که یه فال برامون بندازه

غزل ۱۹۶ اوم که استاد در این غزل فرموده اند که:

 

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بود که گوشه ی چشمی بما کنند؟

دردم نهفته به ز طبیبان مدعی

باشد که از خزانه ی غیبم دوا کنند...

 

آره احمد آقا؟

واقعا راست گفته اند

(رشته قلبم به قلبت گره خوردست و

تمام فکر و هوشم در طلب توست ای ملکا)

این یه بیت رو هم که از قلبم همین الان بیرون اومد تقدیم به شماست ای دوست....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوستت دارم(به اندازه ی تمام سلولای بدنم)

از ته دلم میگم

|+|